باز گرداندن فرد خطاکار به جبران و اصلاح خطای خود
در این موارد اعلام خطای فرد خطاکار نه تنها مفید نیست بلکه فرد را به لجبازی یا انکار میکشاند. در این موارد باید بجای اعلام، سئوال کرد. سئوالی به این مضمون که آیا فرد مرتکب خطائی شده است؟
اما روش قویتر اینست که بجای سئوال در مورد وقوع خطا سئوالی بپرسیم که چه عاملی سبب شده بود که فرد دچار آن خطا شده بود تا بدین صورت فرد را از وضعیت «خطاکار مطلق - خطاکار عمدی» به وضعیت «خطاکار نسبی – اتفاقی، خطاکار سهوی یا اجباری مجبور شده» تغییر موضع دهیم. این روش درگرفتن اقرار از فرد خطاکار شدیدا ًموثر است. آنهم اقراری که فرد واقعاً احساس گناه و شرمندگی کند تا آمادهً جبران خطای خود شود.
همزمان با این نحوه برخورد، از فرد آسیب دیده بپرسید «شما چه کاری برای جبران این خطا برای کمک به فرد خطاکار میتوانید بکنید؟» روش کمک فکری خود آسیب دیده به فرد آسیب رساننده برای جبران آسیب وارد کرده.
همیشه دقت کنید به خطای انجام شده حمله کنید نه به فردخطاکار.
مظلوم نمائی
دقت کنید بسیاری مواقع طرف از روش مظلوم نمائی استفاده میکند تحت تاًثیر قرار نگیرید.
اول دلایل خود بعد پیشنهادتان را بگوئید.
با ذکر دلایل در ابتدای مذاکره، افکار طرف برای پیدا کردن راه حل مشتاق میگردد آنگاه پیشنهادتان را بگوئید.
شخص سوم
پیشنهادتان را از طرف شخص سوم، شخصی که وجود ندارد، بگوئید.
به جای گفتن: نظر من این است ...: بگوئید: یک نظر این است که...."
روشهای قدیمی
1. بیان مواضع بصورت سرسختانه و غیرقابل تغییر
2. حمله به ایدههای طرف مقابل
3. حمله به شخص مقابل و شخصیت او
روشهای قدیمی سهگانه فوق روشهایی است که توسط افراد با تحصیلات کم و با تفکّرات قدیمی در مذاکرات اعمال میشود. ما نباید به این روش اهمیّتی بدهیم و مانع اثر کردن آن بشویم به این معنی که در برابر راه 1 – (بیان مواضع سرسختانه) نباید تصور کنیم فرد واقعاً در مواضع خودش سرسختانه خواهد ماند و ما را به عقب نشینی وادار خواهد کرد بلکه مطمئن باشیم اگر از اصول علمی در مذاکره استفاده کنیم قطعاً طرف ظاهراً سرسخت را شکست خواهیم داد. زیرا علم بر جهل همیشه پیروز است.
در برابر راه 2 (حمله به ایدههای) فراموش نکنیم ما معتقد هستیم انسان جایزالخطاست (از جمله ما) ولی دلیل نمیشود از مواضع خود بدون دلیل واضح علمی عقبنشینی کنیم پس ما به اصول و مواضع خود قداست خاصی قائل نیستیم ولی تا زمانیکه دلیل علمی واضحی نباشد از آن دست بر نمیداریم لذا حمله طرف به مواضع ما هیچ اهمیتی ندارد و هیچ تاثیری بر مواضع قدرت ما نخواهد گذاشت.
در برابر راه 3- (حمله به شخص و شخصیت ما) فراموش نمیکنیم توهینهای طرف هیچ تاثیری بر شخصیت ما ندارد. اکر کسی به ما بگوید نادان آیا ما واقعا نادان میشویم؟ از یک گوش میشنویم و از گوش دیگر خارج میکنیم. ( چرا خداوند به انسان دو گوش داده است!)
طرف مقابل را در جای خود ما قرار دهیم
بسیاری مواقع اگر بتوانیم این فکر را در طرف مقابل ایجاد کنیم که او حداقل چند لحظه خود را در جای ما قرار دهد از بسیاری از مواضع خود عقب نشینی میکند. مثلا از آنان بخواهید که اگر آنان جای ما بودند چه میکردند؟
حملهای که به شخص شما میشود به حمله به مسئله موجود تبدیل کنید
اکر طرف مذاکره کننده به شخص شما حمله کرد. حمله او را به مسئلهای که وجود دارد و هر دو طرف تلاش داریم آنرا (از طریق مذاکره) حل کنیم معطوف کنید و تغییر جهت دهید تا آنان نیز از حالت خصمانه و نفرت از شما، به خصومت به مسئله موجود ( مسئلهای که باید حل شود) تغییر تفکر دهند.
بجای گفتن (جمله خبری) مطلبی که مخالف نظر آنان است سوالی کنید که جوابش همان مطلب باشد
بسیاری مواقع به جای گفتن مطلبی که مخالف نظر آنان است و احتمال قبول کردن توسط آنان بسیار ضعیف است سوالی از آنان کنید که پاسخ آن سئوال همان مطلبی است که شما میخواهید بگوئید!
در پاسخ به توهین دیگران سکوت کنید «سکوتی به معنی بی ارزش بودن گفتار آنان»
باید بدانیم که شخصیت و آبروی ما تحت تأثیر توهین یا تحقیر دیگران تغییر نمیکند. ملاک شخصیت ما {نظر ما در مورد خودمان است} در اینصورت میتوانیم در برابر تحقیر دیگران سکوت کنیم {سکوتی که به معنی بیارزش بودن سخنان آن فرد است در حدی که حتی ارزش جواب دادن هم ندارد}. باضافه سکوت ما این ارزش و فایده را دارد که طرف را بیش از این عصبانی نمیکنیم زیرا نباید فراموش کنیم هیچ انسانی از عصبانی کردن انسان دیگری سود نمیبرد (فراموش نکنیم چرا خداوند به انسان دو گوش داده!)
|
