مسیر اندیشه - قدرت انسان - چه کسی دشمن ماست؟

با کسیکه فکر میکند ما دشمن او هستیم چگونه باشیم؟

ما باید آنقدر قوی باشیم که نیاز نداشته باشیم با کسی مبارزه کنیم زیرا کسی نباید وجود داشته باشد که بتواند با ما مبارزه کند! پس در اینصورت نباید دشمنی داشته باشیم زیرا کسی که دشمن دارد یعنی فردی وجود دارد که شایسته مبارزه با اوست! ما باید آنقدر قوی باشیم که هیچ کسی نتواند چنین شایستگی (شایستة رزم ما بودن) را داشته باشد، برای رسیدن به چنین مقامی نباید کسی وجود داشته باشد که دشمن ما باشد پس ما نباید هیچ انسانی را به عنوان دشمن خود بشناسیم زیرا که اگر چنین کاری کنیم (فردی را به عنوان دشمن خود بشناسیم) یعنی اقرار کرده‌ایم که آنقدر ناتوان هستیم که حداقل یک انسان وجود دارد که قدرت و لیاقت مبارزه با ما را پیدا کرده است و ما نباید چنین کاری بکنیم. هرچند ممکنست انسانی چنین فکر کند که دشمن ما است زیرا او قدرت خود را در حدی می‌بیند که ما را لایق مبارزه خود دانسته است که مسلم است که ما آنقدر قوی هستیم که لایق مبارزه با او هستیم ولی ما او را لایق مبارزه با خودمان نمی‌بینیم ولی بهرحال او مکرراً دور ما می‌چرخد که میخواهد با ما مبارزه کند و چنین به خودش القاء کند که او لایق مبارزه با ما است.

نکته بعدی (نکته دوم) اینست که ما با چنین انسانهائی که فکر میکنند لایق مبارزه با ما هستند چه کنیم؟

2-ما باید از دست او خشمگین نشویم –در هر حالت و هر زمانی- زیرا که ما برای مبارزه اصلاً نیاز نداریم خود را خشمگین کنیم تا توان مبارزه پیدا کنیم چه برسد به کسی که لایق مبارزه با ما نیست!

3-مسلما وقتی از کسی خشمگین نیستیم پس قطعاً از او متنفر نیستیم. دراینصورت میتوانیم به او محبت کنیم و میتوانیم ضرباتی که او به ما زده است را نه تنها چشم‌پوشی کنیم بلکه مهمتر اینکه ضربه به خود حساب نکنیم! همانطوریکه او را دشمن خود نمیدانیم حرکت و رفتار او را هم ضربه به خود نمیشناسیم. «آیا وقتی چند فرد خشمگین با چماق به کوه ضربه میزنند، کوه عمل خنده دار آنان را ضربه به خود حساب میکند؟!»

4-دراینصورت به او وابسته نمیشویم و مواظب هر حرکت و رفتار او علیه خود (که او فکر میکند ضربه به ما است!) هستیم. در هر صورت خود را قوی میکنیم زیرا که قوی شدن یک فضیلت اخلاقی و مهمتر اینکه یک حرکت بسوی قادر مطلق خداوند است.

5-آماده هر گونه مبارزه او با خودمان نه! بلکه مسابقه او با خودمان –هرچند که او فکر میکند درحال مبارزه با ماست- هستیم.

6-او فکر میکند که در مبارزه با ماست ولی ما فکر میکنیم که ما در مسابقه با او هستیم! او خشمگین و غضبناک میشود ولی ما از اینکه در مسابقه هستیم خوشحال و راضی هستیم! ما از اینکه او عصبانی میشود و اعصابش خرد میشود بر او تاسف میخوریم و آرزو میکنیم «کاش میتوانستیم او را آرام کنیم و مانند خودمان خوشحال و راضی بکنیم» او آرزو میکند کاش زودتر مبارزه تمام شود و آنچه خودش پیروزی تصور میکند بوقوع پیوندد اما ما آرزویی نمیکنیم فقط از اینکه در مسابقه ای شرکت کرده ایم که خداوند آن را بوجود آروده است راضی و خشحال هستیم زیرا میدانیم این مسابقه کسی که بوجود آورده است (خداوند) خودش بهتر میداند کی تمام شود، چگونه تمام شود، چه پایانی برای این مسابقه صلاح است!

پس چه کسی دشمن ماست؟

اگر کسیکه فکر میکند دشمن ماست در اشتباه است پس چه کسی دشمن ماست؟ آیا هیچ دشمنی برای ما وجود ندارد؟ مگر نه اینکه دنیا، دنیای مسابقه و تلاش است؟ ما باید با چه کسی مسابقه بدهیم که از او برنده بشویم؟

ما باید با آنکه در تلاش است که ما را از همه خوشبختی ها و سعادتها دور کند مبارزه کنیم و در مسابقه با او برنده شویم! آن نیروهائی که ما را بسوی افسردگی و غم و اندوه و خشم میکشاند باید مبارزه کنیم، یعنی جهل بشر (یا افکار منفی) که در وجود ما وجود دارد و ما را بطرف «خشم اندوه و غم و نامیدی و تفرقه و دوری از بقیه انسانها و بدبینی به آنها» میکشانند مبارزه کنیم. جهل ما (یا افکار منفی) که ما را از هر حرکت و فعالیت مفیدی منع میکنند و ما را به رکود و سستی و ضعف تشویق میکنند،

پس ما با جهل انسانها (یا افکار منفی) که انسانها را بسوی نادانی میکشاند درمنیجه انسانها به غم و اندوه و سستی و ضعف، بدبینی و تفرقه سوق میدهد باید مبارزه کنیم!

ما با هیچ انسانی مبارزه نمیکنیم! ما از هیچ انسانی نه تنها کینه به دل نمیگیریم بلکه اصلاً خاطرة بدی نداریم بلکه مواظب با جهل (یا افکار منفی) که در برخی انسانها نفوذ کرده و آنها را متناوباً در تسلط خودشان نگه میدارند هستیم و در تلاشیم تا در مبارزه با آنها پیروز شویم و بقیه انسانها را از جهل و افکار منفی و نگران کننده و غم و اندوه نجات دهیم!

صفحه اصلی

نماز

غم

قدرت

روابط بین‌انسانی

خشم

آنچه باید همیشه بخاطر سپرد

رضایت خاطر یا خوشبختی؟

سیاست

مذاکره

پنج نکته

آموزش جنسی

تغذیه