شیوه انتخابات فعلی بر مبنی عدد آرا بدون توجه به کیفیت و ارزش هر رأی است. به همین دلیل در این شیوه فعلی بارها خطاهای واضحی رخ داده است مانند رأی داد افراد بر مبنی باج دادن فرد کاندید (غذا دادن! و...) یا منصرف شدن سریع رای دهندگان به فردیکه به تازگی به او رای داده بودند. راه حل چیست؟

راه حل در این میتواند باشد که افراد برمبنی علم و دانشی که دارند در انتخابات شرکت کنند هر فرد بر مبین 1-مدرک و 2-شغلی که دارد رأی دهد. برای تضمین داشتن مدرک و شغل در همان رشته بهترین معیار انجام انتخابات از طریق محل کار خویش است + انتخابی که فرد انجام میدهد نیز در محدوده همان علم خود باشد مثلأ فردیکه پزشک است و در بیمارستان یا ... بکار مشغول است از طریق همان مطب یا بیمارستانش 1- در انتخابات رئیس جمهوری به وزیر بهداشت و در انتخابات مجلس شورا به نمایندگانی که پس از انتخاب شدن به عنوان نماینده مردم بطور خوبخود در کمیسیون بهداشت مجلس بکار مشغول خواهد شد رأی دهد. مردم در انتخابات به وزا رأی دهند و نه به شخص رئیس جمهور و در جقیقت مردم کابینه دولت را انتخاب کنند و سپس کابینه دولت خودشان فردی را بعنوان رئیس جمهور از بین خودشان انتخاب کنند و بدیهی است چنین کابینه ای را مجلس خودبخود رای داده حساب میکند و نیازی به رای مجلس برای شروع بکار دولت نیست.

در چنین انتخاباتی تفاوت بین آرا وجود دارد بر مبنی میزان بالا بودن مدرک و فردیکه مدرک دکترا دارد رای بالاتری از یک فوق لیسانس دارد و ...

آیا اگر شما پدر خانواده تان باشید و چهار فرزند داشته باشید و پدر و مادرتان نیز متکلف باشید و برادرتان کوچکترتان هم که مجرد است و در دانشگاه تحصیل میکند و هنوز بکار نرفته است نیز سرپرستی او را بعهده دارید و کلفتی را نیز دارید که کارهای خانه را میکند. اکنون به مسافرت رفته اید و پس از خارج شدن از ماشین در این تصمیم که کجا چادری بزنید

·        «4 فرزند کوچکتان میگویند در نزدیک رودخانه چادر بزنیم تا بتوانیم بسادگی آب بازیک کنیم»

·        همسرتان (که مانند خودتان تحصیلات دانشگاهی کرده است) و نیز برادرتان که دانشجوی دانشگاهی است میگویند «نزدیک دو درختی 50 متر دورتر است که سایه زیبائی دارند و رو به منظره زیبای و نیز از آب دور است و امکان طغیان آب و خیس شده در شب وجود ندارد.»

·        والدین فرتوت و کهنسال شما بگویند «آن2 درختان دور هستند و همین جا چادر بزنیم»

آیا شما چنین میگوئید چون 4 فرزند تعدادشان بیشتر است رای آنان در اولویت است سپس رای والدین که احترامشان واجب است سپس در انتها رای همسرتان و برادر تحصیلکرده تان است؟

یا شما میگوئید تعداد رای اهمیت کمی دارد و تعداد رای فقط ارزش دارد که آرا مشابه هم باشند و نه در آرا متفاوت. پس رای همسر و برادرم که تحصیلکرده و دانش بیشتری دارند در اولویت است سپس رای والدینم و در انتها رای 4 فرزندم و چنین تصمیمگیری من دلیل بر توهین و بی علاقه گی من به فرزندان و والدینم نیست.

روش پیشرفتة انتخابات

در این روش انتخابات بر مبنی علم افراد برگزار میشود مثلأ پزشکان در انتخابات وزیر بهداشت و درمان آموزش پزشکی را انتخاب مبکنند، کارگران وزیر کار، روحانیون وزیر ارشاد و... افرادیکه در رشتة خود مشغول کار هستند امتیاز بیشتری در رأی دارند زیرا که به مسائل روز آگاه تر از بازنشستگان یا افرادیکه در رشتة خود بکار مشغول نیستند و افراد از طریق صنف خود انتخابات را برگزار میکنند.

همچنین همین شیوه انتخابات برای وکلای مجلس نیز عمل میگردد. پس از خاتمة انتخابات وزرا سپس وزرا و وکلا رئیس جمهور را انتخاب میکنند. اگر یکی از وزرا به ریاست جمهوری انتخاب گردد خودش فردی را که در رشتة خود نفر دوم رای آورده بود به وزارت مربوطه انتصاب میکند که در حقیقت فردی منصوب میگردد که قبلأ از طرف مردم انتخاب شده بود!

اگر به هر علتی وزیر مربوطه از کار خارج گردد نفر بعدی به وزارت مربوطه مشغول میگردد.

قدرت رئیس جمهور در حد فعلی قوی نباشد که توان از کار برکنار کردن وزیری را داشته باشد و برکناری وزیر در صورت (تقریبأ) اجماع وزرا و وکلای مجلس باشد. در سیستم فعلی تقریبأ تمامی تصمیمگیری نهائی در اختیار رئیس جمهور (یا شخص اول مملکت رهبر یا پادشاه یا...) است درنتیجه رئیس جمهور که فقط در یک رشته تخصص و علم دارد قدرت تصمیمگیری در تمامی رشته ها و تخصصها را دارد که از عقل بدور است. باید در هر وزارت (رشته) تمامی قدرت در دست وزیر مربوطه و معاون وی باشد و با تصمیم آن 2 نفر کسی توان مخالفت نداشته باشد زیرا که آن 2 نفر در رشته خود تخصص و دانش کافی دارند

انتخابات از طریق ایمیل یا ارسال پیام کوتاه در مدت زمان معینی که عملی باشد انجام میگردد..

تصور «عدم امکان رأی دادن افراد فاقد تحصیلات به وزیر یا وکیل خاصی (یا کم بودن رای افرادیکه بکار رشتة خود مشغول نیستند) به معنی توهین به آنان و محروم کردن آنان از رأی دادن است» اشتباه است زیرا همانطوریکه بیماران در نحوة درمان خود شیوة درمان را به پزشک خود واگذار میکنند بدون تصور توهین و به علت آنکه میدانند دانش آنان در رشتة پزشکی کافی نیست در انتخابات هم همینطور. دانش افراد فاقد تحصیلات و... نیز در انتخابات کافی نیست و نیز رأی دادن نیز از آنان سلب مسؤلیت میگردد به علت بدون هیچ تصور توهینی. همانطوریکه شهروندان قبل از رسیدن به سن 18 سالگی حق رانندگی ندارند ولی بعد از آن حق رانندگی دارند به این معنی نیست که در زمان رانندگی اختیار کامل داشته باشند بلکه تحت قوانین رانندگی و نیز تحت دستورات پلیس باید عمل کنند و منظور از پلیش افراد متخصص علم رانندگی و حقوق مربوطه است پس مشخص میشود که باید تحت امر متخصص و کسیکه دانش کافی در آن علم را دارد عمل کند و آزادی مطلق نیست بلکه وابسته به فردی است که در آن رشته دانش متعارف را دارد.

به این مثال توجه کنید: اگر چندین بیمار به مطلب پزشکی رفته باشند سپس اولین بیمار برای درمان خود بجای سوال از طبیب از خود چنین بپرسد {چرا من از طبیب برای درمان خودم روش درمانم را بپرسم مگر بقیه و از جمله خودم چیزی حالیم نیست؟ مگر من آدم نیستم؟ مگر بقیه حق اظهار نظر ندارند؟ چرا فقط از پزشک سؤال بکنم؟} آنگاه بقیه نیز حرف او را تأئید کنند و بگویند مسلمأ پزشک فقط حق یک رای و اظهار نظر دارد و نظر بقیه نیز محترم است و اگر به نظر بقیه توجهی نشود اینکار توهین به بقیه محسوب شده و آنان را آدم حساب نکردیم. سپس تصمیم بگیرند برای درمان هر بیماری از بیماران حاضر پس از شنیدن علائم بیماری اش شروع به رای گیری برای نحوة درمان کنند»

 در اینصورت شما حاضرید به چنین مطبی بروید و خودتان را درمان کنید؟ اکنون در عصر ما مسائل اجتماعی و سیاسی اینگونه حل میشود!