ذکر
انسان برای آنکه بتواند با قدرت تفکر بیشتری زندگی کند و بتواند از هر وسیله_ای برای تقویت قدرت تفکر خود که ارزشمندترین وجودش است میتواند از ذکر استفاده کند. بدین وسیله او میتواند قدرت تفکر خودش را با پیوند زدن با نهایت نیروهای موجود در جهان تقویت کند و عوامل تضعیف کنندة محیطی در امان بماند. عواملی که قدرت افکارش را تضعیف میکند.
اما ذکر چیست؟ ذکر به معنی ایجاد ارتباط دائمی با نهایت قدرتها بدون آنکه نیاز به توجه ویژه و مشکلی داشته باشیم یعنی بدون آنکه نیاز باشد توجه خاص و مهمی به موضوع خاصی بکنیم که درنتیجه توجه ویژه به موضوع خاص سبب گردد از نیروی فکرمان در حل مسائل روزمره بکاهد، میتوانیم همزمان با انجام کارهای روزمرة خود و عدم کاسته شدن از نیروی فکرمان در حل مسائل روزمره ارتباطمان با نیروهای بینهایت متصل باشد و از نیروی بیکران آنان استفاده کنیم.
اکنون این سوال مطرح میشود این نیروی بیکران کجاست؟ میتوان متوجه شد که برای ما مسلمان این نیروی بیکران ذات وجود اقدس خداوند است که موجودی است بینهایت قدرتمند، بینهایت مهربان، دوستدار، علاقه_مند، عالم و آگاه. بالاتر از آن است که بگوئیم او از تمام علوم و دانشها بهره-مند است زیرا که خود او علوم و دانشها را بوجود آورده و خلق کرده است در حقیقت بالاتر از تمامی علوم و دانشهاست. بینهایت بخشنده و باسخاوت. پس یکی از ذکرهائی که میتوانیم استفاده کنیم لا اله الا الله – سبحان الله – حمدالله –همچنین چون خداوند در نهایت قرار دارد و به منظور تسهیل ارتباط ما با ذات مقدسش برخی از مؤمنین را آنچنان به خودش نزدیک کرده است که از دید ما (که دید ما توان درک خداوند را ندارد) فاصله_ای با خداوند ندارند (شاید نام شبه_خداوند در این عصر که کسی به افکار بت_پرستی توجه نمیکند را بتوان به این معصومین نهاد) لذا میتوان با توجه به آن معصومین بتوان از روش ذکر برای تقویت افکارمان استفاده کنیم لذا ذکر مهم دیگر صلوات است. اللهم صل علی محمد و آل محمد
میتوان تصور کرد فردیکه قرار است ماه آینده جایزة بسیار بزرگی دریافت کند اما مسلمأ اکنون آن جایزه را ندارد اما در حال حاضر هرگاه به فکر آن جایزة بزرگ میافتد بسیار شاد و مسرور میگردد. ذکر نیز هرگاه ما به فکر ارتباط خود با ذات بینهایت خداوند میافتیم هرچند در حال حاضر ارتباط ما با خداوند اندک است اما با به یاد افتادن این ارتباط بسیار شاد و مسرور میگردیم.
البته (خصوصأ در عصر حاضر) 2 نکتة مهم لازم به توجه است: خصوصی بودن و عدم ارتباط دادن شرایط محیطی به ذکر
خصوصی بودن
منظور از این نکته همان اصطلاح جا نماز آبکشیدن + ترس از القاء جا نماز آبکشیدن است. اگر ما انجام روش ذکر را بصورت مشخص و واضحی انجام دهیم که دیگران متوجه آن گردند (البته دیگرانی که این روش را انجام نمیدهند) چون آنان اولین فکری که به فکرشان خطور میکند تصور جانماز آبکشیدن شماست لذا ضروری است که این کار به نحوی انجام شود که دیگران حتی_المقدرو متوجه کار شما نشوند البته از آن طرف قضیه نباید بیافتیم یعنی آنکه به این موضوع بیش از حد بیاندیشیم و مکررأ از ترس آنکه دیگران چنین فکری در شما نکنند دائمأ مواظب باشیم آنقدر در انجام اینکار مخفی_کاری کنیم که از قدرت و اثر ذکر کاسته گردد! زیرا باید به این اصل منطقی آگاه باشیم که نظر دیگران فقط در 2 شرایط ارزشمند است و در سایر شرایط اهمیتی ندارد: 1-آنان در موضوع مربوطه ذی_نفع باشند 2-از صحت موضوع بی_اطلاع باشیم و نیازمند دانستن نظر آنان باشیم. لذا در غیر ایندو شرط ملاک فقط صحت کار است نه نظر دیگران. مسلم است صحت کار با علم و دانش سنجیده میشود.
عدم ارتباط دادن شرایط محیطی
فکری که همیشه در ابتدای چنین روشی به ذهن همه خطور میکند ارتباط دادن وقایع و شرایط محیطی به دین است: «چون برخی افراد از دین به منظور کارهای خلاف و منافع شخص استفاده میکنند پس اگر ما مشابه کار آنان انجام دهیم مانند آنان میشویم» درحالیکه باید آگاه باشیم هدف ما استفاده از امکانات موجود است امکاناتی که خداوند در اختیار ما قرار داده است. اگر افرادی از دین سوءاستفاده میکنند دلیل میشود ما از دین استفاده نکنیم؟! بدیهی است در تمام اعصار و زمانها انسانهایی بوده_اند که از شرایط محیطی سوءاستفاده میکردند و این موضوع مختص زمان ما نیست! اگر کسی هدف از استفاده از سلاح مزاحمت به دیگران و انجام کارهای خلاف است دلیل میشود ما از سلاح استفاده نکنیم؟!
|
